Waarom ik nog steeds bomen knuffel (en wat de wetenschap daarover zegt)
Als jong meisje werd ik vaak Sneeuwwitje genoemd. Ik wilde het liefst altijd buiten zijn. Ik vond het heerlijk om bomen te knuffelen en praatte met dieren alsof ze mij konden verstaan. Of het nu de eekhoorns waren die nieuwsgierig voorbij renden of de geiten op de kinderboerderij, ik voelde mij helemaal thuis tussen de dieren en de natuur. Als ik terugkijk, besef ik dat de natuur altijd mijn veilige plek is geweest. Daar voelde ik rust, verwondering en een diepe verbinding die ik als kind helemaal niet hoefde uit te leggen.